سلام

امروز می خوام مطلبی در مورد AVRIL بنویسم. خواننده جوان و جویای نام و البته خیلی موفق. دیگه کمتر کسی هست که اسمش رو نشنیده باشه یا آهنگ های قشنگش رو گوش نکرده باشه.

من به شخصه آهنگ هاش رو تحصین می کنم (هنرمندانه است).

اسم کامل وی Avril Ramona Lavigne است که البته با نام مستعار AVI نیز شناخته شده است و در 27 سپتامبر 1984 در اونتاریو کانادا به دنیا اومده ( فقط سه ماه از من بزرگترهباید خجالت بکشم ).

در این عکس اون رو به همراه نامزدش (که همین تازگی ها خبرش همه جا بود) می بینید. اسم نامزدش Derych Whibley.

Avril از بچگی به هنر پرداخته و گیتار می زده و یکی از علاقمندی های او زدن کراوات است (این خواننده ها عجب علاقمندی هایی دارند).

تا حالا 2 تا آلبوم داشته:

• سال 2002 با نام Let Go
• سال 2004 با نام Under My skin

البته نظر شخصی من اینه که آلبوم اولش قشنگتره.

ضمنا قد وی 160 سانتیمتر و در دوره متوسطه ترک تحصیل کرده.

اسم چند تا از آهنگ های قشنگش (البته نظر شخصی من):

• Tomorrow
• Sk8Er Boi
• I'm with you
• Complicated
• Losing Grip

متاسفانه host کافی در اختیار نداشتم وگرنه واسه دانلود حتما قرار می دادم. (آهنگ های معروفی هستند. با Search می تونید برای دانلود پیداشون کنید.)

 در مقاله قبل در مورد پروتکل های TCP و IP صحبت کردیم و در این مقاله قصد داریم به پروتکل با اهمیت دیگری به نام UDP بپردازیم.

UDP مخفف User Datagram Protocol است (که در مورد Datagram در مقاله قبل بحث کردیم) و در اصطلاح پروتکلی بسته گرا (Datagram-oriented) و best-effort بوده و ارتباط در این پروتکل از اهمیت کمتری برخوردار است (Connection-less). best-effort بدین معنی است که پروتکل سعی می کند بسته های داده را سالم به طرف دیگر انتقال دهد ولی هیچ تضمینی برای تحویل بسته ها به طور سالم و همچنین در ترتیبی صحیح، وجود ندارد!

ارتباطی که از طریق UDP برقرار می شه بسیار شبیه فرستادن یک نامه است. فرض کنید شما (a peer) قصد دارید نامه ای به دوستتان (another peer) بفرستید. اول اینکه شما خودتان نامه را به دست دوستتان نمی رسانید بلکه آن را به عنوان یک بسته تحویل اداره پست می دهید و اداره پست آن را به جای اینکه صفحه به صفحه ارسال کند همه آن را به عنوان یک بسته کلی (یک ماهیت کلی) ارسال خواهد کرد.

اغلب اوقات اما نه همیشه ارسال نامه قابل اطمینان (reliable) است. در واقع اداره پست یک سرویس best-effort ارائه می کند. اداره پست نمی تواند ترتیب ارسال نامه ها را گارانتی کند مثلا ممکن است شما نامه شماره 1 را امروز و نامه شماره 2 را فردا پست کنید اما دوست شما نامه شماره 2 را زودتر از نامه شماره 1 دریافت کند (شکل زیر).

حتی ممکن است که یکی از نامه ها گم شود. اداره پست هیچ گونه تضمینی برای تحویل نامه ها نخواهد داد.

خوب سوالی که ممکن است اینجا برای شما پیش بیاد این هست که اصلا چرا با وجود پروتکل های قابل اطمینان مانند TCP ما باید گاهی از UDP استفاده کنیم. چهار دلیل برای این امر وجود دارد:

• UDP سریعتر از TCP است زیرا دیگر کنترلی برای بررسی ارسال بسته ها در ترتیب صحیح و یا ارسال مجدد بسته های گمشده وجود ندارد. به همین دلیل است که از این پروتکل در نرم افزار های کاربردی که زمان در آنها حیاتی است (مانند جریان های audio-video) استفاده می شود. استاندارد تعداد فریم ها در یک فیلم 24 فریم در ثانیه است، اما اگر 4 فریم در این میان گم شود کیفیت آنقدر تغییر نمی کند که از حالت فیلم خارج شود، پس گم شدن بسته ها زیاد دارای اهمیت نیست ولی زمان رسیدن آنها به مقصد مهم است. اگر 24 فریم که باید در یک ثانیه نمایش داده شود در 24 ثانیه به مقصد برسد نتیجه اصلا رضایت بخش نخواهد بود.
• اگر در نرم افزار کاربردی شما ارسال مجدد بسته های گمشده دارای ارزش نیست می توانید از این پروتکل استفاده کنید. به طور مثال اگر server بسته ای را که شامل زمان server است به client بفرستد و این بسته در میان راه گم شود ارسال مجدد زمان باعث اشتباه client خواهد شد.
• با استفاده از UDP ترافیک کمتری در شبکه است. پروتکل UDP به 8 بایت برای اطلاعات header نیاز دارد در حالی که TCP از 20 بایت استفاده می کند. هنگامی که ما در مورد دیسک های سخت گیگابایتی صحبت می کنیم 12 بایت اهمیتی ندارد ولی 12 بایت به ازای هر بسته ارسالی در مجموع در یک ارتباط بسیار سنگین خواهد بود.
• گاهی اوقات نرم افزار کاربردی شما به یک پروتکل best-effort برای آنالیز شبکه نیاز دارد. به طور مثال دستور معروف Ping ( که به احتمال زیاد با آن آشنا هستید) برای تست ارتباط بین دو کامپیوتر یا دو پروسه استفاده می شود. Ping نیاز دارد که بداند چند تا از بسته ها خراب شده یا گم شده تا بتواند کیفیت ارتباط بین دو کامپیوتر را مشخص کند. منطقی نیست که برای چنین نرم افزارهای کاربردی از پروتکلی قابل اطمینان (Reliable) استفاده کنیم ( البته بعضی ها استفاده میکنند).

مواردی که UDP مورد استفاده قرار می گیرد عبارتند از Domain Name System (DNS) ، Simple Network Management Protocol (SNMP) ، تلفن اینترنتی، جریان های چند رسانه ای (multimedia stream) .

یکی دیگر از مزیت های UDP ویژگی multicasting است که قصد نداریم زیاد به آن بپردازیم. همین قدر بگم که شما می توانید چندین پروسه را با یک آدرس IP خاص گروه کنید و هر بسته ای که به آن IP فرستاده شود به تمام پروسه های گروه فرستاده خواهد شد. شاید بعدها به برنامه نویسی نرم افزار های کاربردی که از این ویژگی استفاده می کنند پرداختیم. (اگه زنده بودیم)

و اما موضوع مقاله بعد Port (البته از نوع نرم افزاری) است که برای اجرای نرم افزار کاربردی بر روی یک کامپیوتر حیاتی است. مقاله بعد را از دست ندید.

قبل از هر چیز از دوستانی که زحمت کشیدن و به پست های قبلی نظر دادند تشکر می کنم.

مطلبی در مورد شکیرا خواننده معروف را که برای خودم هم جالب بود در اینجا نوشتم:

اسم کامل وی Shakira Isabel Mebarak Repolli که در ۲ فوریه سال ۱۹۷۷ در کلمبیا به دنیا آمد. نام پدر او William Mebarak Chadid و شغلش نویسندگی است. نام مادرش نیز Nidia Del Carmen Repolli Torrado می باشد.

جالب اینجاست که او لبنانی تبار بوده و نام وی ریشه عربی داشته و به معنی باوقار و سپاسگذار می باشد. شکیرا به زبان های ایتالیایی عربی انگلیسی و اسپانیولی مسلط است. ضمنا شکیرا از جواهر آلات متنفر است(این دیگه خیلی عجیبه).

اولین آلبوم وی در سال ۱۹۹۱ با نام  Magia بود.

شکیرا جایزه بهترین آلبوم پاپ لاتین سال ۲۰۰۰ را از آن خود کرد.

ضمنا قد وی ۱۵۷ است و تحصیلاتش دیپلم متوسطه.

تا بعد.

سلام

در مقاله قبل socket رو تعریف کردیم. در این مقاله قصد داریم socket ها رو دسته بندی کرده و در مورد پشته ی (stack) پروتکل های برقراری ارتباط در معماری نوین صحبت کنیم.

به طور کلی socket ها را به سه دسته تقسیم میکنند (این صرفا یک دسته بندی است و در مورد پروتکل ها و لایه ها بیشتر بحث خواهیم کرد):

•  Raw socket: این نوع socket ها بر روی لایه Network پیاده سازی می شوند. یک نمونه از پروتکل های این لایه پروتکل IP است ( هر چند IP پروتکلی بر پایه Datagram نیز است).
• Datagram socket: به طور کلی بسته های داده Datagram نامیده می شوند. این نوع از socket ها ارتباط را با ارسال بسته هایی از داده ها برقرار می کنند.ضمنا پیاده سازی آنها در لایه Transport صورت می پذیرد.UDP نمونه ای از پروتکل های این لایه هستند. در مورد این socket ها بعدا صحبت خواهیم کرد.
• Stream socket: این socket ها بر خلاف Datagram socket ها یک جریان از داده ها ایجاد می کنند. این socket ها نیز بر روی لایه Transport پیاده سازی می شوند و TCP نیز یکی دیگر از پروتکل های این لایه است.

 در معماری مدرن برقراری ارتباط، از یک پشته ی متشکل از لایه هایی از پروتکل های مختلف استفاده می شود که داده در هر لایه به لایه بعدی تحویل داده می شود. این پشته در شکل زیر نمایان است:

 نحوه انتقال داده به این صورت است که هنگامی که داده از بالا به پایین حرکت می کنه، هر لایه اطلاعات مخصوص پروتکل لایه خود را به داده اضافه کرده و به لایه بعدی تحویل می دهد. پایین ترین لایه وظیفه انتقال داده را از یک پروسه (process) به پروسه دیگر بر عهده می گیرد (که پروسه دوم می تواند بر روی کامپیوتر دیگر یا همان کامپیوتر در حال اجرا باشد). هنگامی که داده به پروسه دوم تحویل داده شد، داده در یک پشته مشابه به طرف بالا حرکت خواهد کرد. هر لایه اطلاعات مخصوص پروتکل خود را که توسط همین لایه در پشته پروسه قبلی اضافه شده، حذف می کند تا داده به لایه Application برسد.

 مقدمه ای بر TCP

در اصطلاح می گویند پروتکل TCP (Transmission Control Protocol) ، پروتکلی قابل اطمینان (reliable)، جریان گرا (stream-oriented)، ارتباط گرا (connection-oriented) و نقطه به نقطه (point-to-point) است. برقراری ارتباط TCP بسیار شبیه تلفن زدن است. فرض کنید که شما (client) قصد دارید به دوستتان (server) زنگ بزنید. شما ارتباط را با گرفتن شماره دوستتان برقرار می کنید (نقطه به نقطه). اگر دوستتان خونه باشه گوشی تلفن را بر داشته و با شما صحبت خواهد کرد (البته اگه حوصله شما را داشته باشه). اداره مخابرات تضمین می کنه که صحبت های شما و دوستتان را حتما به طرف مقابل انتقال دهد و کلمه ای نباشد که شما گفته باشید ولی طرف مقابل دریافت نکرده باشد(قابل اطمینان). تا زمانی که گوشی تلفن در دستتان باشد می توانید به طور پیوسته صحبت کنید (جریان گرا). ارتباط تا زمانی برقرار است که شما یا دوستتان با گذاشتن گوشی تلفن ارتباط را قطع کنید (ارتباط گرا).

در حقیقت TCP از پروتکل IP به عنوان پروتکل شبکه استفاده می کند. در اصطلاح پروتکل IP را پروتکلی بسته گرا (Datagram-oriented) و best-effort می خوانند. best-effort بدین معنی است که پروتکل سعی می کند بسته های داده را سالم به طرف دیگر انتقال دهد ولی هیچ تضمینی برای تحویل بسته ها به طور سالم و همچنین در ترتیبی صحیح، وجود ندارد! (ممکن است بسته ها سالم انتقال داده نشوند و یا بسته شماره 2 زودتر از بسته شماره 1 برسد).

همانطور که گفته شد TCP یک پروتکل جریان گرا است پس باید جریانی از داده ها را شبیه سازی کند. بنابراین نیاز هست که TCP ترتیب بسته ها و همچنین سالم بودن آنها را کنترل کند. اگر یکی از بسته ها خراب شده باشد یا اصلا نرسیده باشد باید مجددا ارسال شود و اگر ارسال مجدد امکان پذیر نباشد یک error گزارش خواهد شد. همچنین TCP تایمر هایی را برای تحصیل اطمینان از هماهنگی در ارتباط و همچنین ایجاد Timeout ها (در صورت نیاز) پیاده سازی می کند.

مزیت TCP قابل اطمینان بودن آن است (TCP پایه ای برای دیگر پروتکل های قابل اطمینان مانند HTTP و FTP و همچنین telnet است). پروتکل های قابل اطمینان زمانی مورد استفاده قرار می گیرند که سالم رسیدن بسته ها و همچنین ترتیب آنها اهمیت داشته باشد. به طور مثال اگر شما یک نامه الکترونیکی برای دوستتان می فرستید که با “Hello my friend” شروع شده، اول اینکه انتظار دارید دوستتان نامه الکترونیکی را سالم دریافت کند ثانیا ترتیب حروف عوض نشده باشد مثلا ابتدای نامه الکترونیکی به صورت “Hemlf lni yolrd” نباشد (که اگه باشه معلوم نیست چه عواقبی در انتظار شما خواهد بود).

تنها عیب TCP کند بودن آن است که آن هم از کنترل های اضافی که صورت می پذیرد ناشی می شود. در شکل زیر می توانید یک پشته نمونه را برای یک HTTP Application مشاهده کنید.

اگر قابل اطمینان بودن پروتکل برای کار شما اهمیت ندارد می توانید از پروتکل UDP استفاده کنید. این پروتکل و معایب و برتری های آن نسبت به TCP بحث مقاله بعدی خواهد بود.

پس تا مقاله بعد.

امین.

توی این عکس قسمتی از وصیت نامه کوروش کبیر که قرار مقبره اش با آبگیری سد به زیر آب بره را می تونید بخونید

واقعا چه مسولان بی فکری داریم

همه سعی میکنن تمدن ۲۰۰ ساله خودشون رو به رخ ایرانی ها بکشن اونوقت ما تمدن چند هزار ساله خودمون رو نابود می کنیم.

برای امضای عریضه الکترونیکی که به همین منظور ارائه شده به آدرس زیر مراجعه کنید:

http://www.persianpetition.com/sign.aspx?id=12814f60-21c2-4c60-b4de-e7eb0910f1ce

سلام

میخوام یه سری مقاله در مورد شبکه و پروتکل ها البته از دیدگاه برنامه نویسی و نه از دیدگاه فیزیکی بنویسم تا مقدمه ای برای کسانی که می خوان برنامه نویسی تحت شبکه ( و البته تحت وب) را آغاز کنن باشه. ضمنا اگه پیشنهاد یا درخواست مقاله ای دارین در قسمت نظرات بنویسید حتما ترتیب اثر میدم.

در این مقاله تاریخچه ای از شبکه وتوضیحات مختصری در مورد اصطلاحات نوشتم.

در دهه 60، محققان موسسه پروژه های تحقیقاتی پیشرفته ARPA (Advanced Research Projects Agency) درخواستی را از طرف وزارت دفاع امریکا مبنی بر ساخت یک سیستم برای حفظ اطلاعات مهم نظامی دریافت کردند. نتیجه این پروژه یک شبکه الکترونیکی موسوم به ARPAnet بود. در این شبکه اطلاعات بر روی چندین کامپیوتر که به یکدیگر متصل بودند نگهداری می شد. کامپیوترها در مکان های مختلف قرار داشتند که دارای قابلیت تبادل اطلاعات به چندین طریق می بودند و در هنگام به روز رسانی داده ای در یکی از آنها در زمان بسیار کوتاهی داده ها در تمام کامپیوترها یکسان میگردید. شاید در آن زمان کمتر کسی فکر می کرد این شبکه در آینده به شبکه عظیم اینترنت تبدیل شود.

سرانجام در 1970 وزارت دفاع امریکا به موسسات تحقیقاتی غیر نظامی اجازه دسترسی و استفاده از این شبکه جهت تبادل اطلاعات را صادر کرد. همچنین محققان و دانشجویان این موسسات علاقمند به برقراری ارتباط با سایر موسسات و استفاده از قسمتی از شبکه به عنوان محلی برای یادداشت گذاشتن برای یکدیگر بودند که این امر منجر به پایه گذاری Usenet شد.

در 1980 بخش های نظامی و غیر نظامی ARPAnet از هم جدا شدند. در کشورهای دیگر نیز فعالیت های مشابه ای اتفاق افتاده بود که منجر به ایجاد شبکه های ملی شد وسرانجام در انتهای سال 1980 بود که با متصل شدن این شبکه های ملی اینترنت متولد گردید. پدیده ای که زندگی بدون آن در این دنیای پر شتاب کنونی حاصلی جز عقب ماندگی نخواهد داشت.

در این زمان بود که نیاز به وجود استاندارد برای متصل کردن شبکه ها و کامپیوترها که بسیار متنوع بودند احساس می شد. به همین دلیل پروتکل های TCP/IP که توسط ARPA طراحی شده بود به عنوان یک استاندارد جهانی پذیرفته شد( TCP/IP خانواده ای از پروتکل هایی هستند که به کامپیوترهای متصل به شبکه  امکان می دهند در سرتاسر یک شبکه ارتباط برقرار کرده و منابع را به اشتراک بگذارند).

برای اینکه بتوان از طریق یک application به شبکه ای که بر مبنای IP پایه گذاری شده دسترسی پیدا کرد و بین دو application بر روی دو کامپیوتر در شبکه ارتباط برقرار نمود باید از socket استفاده کرد. socket یک رابط برنامه نویسی و نقطه پایانی ارتباط (Communication endpoint) است که برای اتصال به کامپیوترهای دیگر و ارسال و دریافت اطلاعات مورد استفاده قرار می گیرد. در شکل زیر معماری کلی برقراری ارتباط بین دو application بر روی دو کامپیوتر نشان داده شده است.

تا مقاله بعد.

امین.

نسخه جدید XBOX تا چند وقت دیگه میاد بیرون (XBOX 360)

برای اطلاعات بیشتر می تونید به آدرس زیر در سایت مایکروسافت برید:

http://www.xbox.com/en-us/xbox360/default.htm

سد سيوند در منطقه تنگه بلاغي در فاصله 8 كيلومتري محوطه جهاني ثبت جهاني شده پاسارگارد در استان فارس قرار دارد.به اعتقاد كارشناسان تنگه بلاغي مهم ترين راه باستاني كشور يعني راه شاهي است كه به دستور داريوش هخامنشي ساخته شده است و تخت جمشيد را به شوش متصل مي كرده است.

ساخت اين سد در دوران رياست جمهوري هاشمي رفسنجاني از سال 1371 در تنگه بلاغي بدون هماهنگي و اطلاع ميراث فرهنگي احداث شده ودر صورت راه اندازي و آبگيري سد(حوالي زمستان امسال)تعداد زيادي محوطه هاي شناسايي شده و كاوش نشده(در حدود 100 منطقه باستاني)اين مناطق در آب غرق خواهد شد و از بين خواهد رفت.با شروع به كار آبگيري سد آرامگاه كوروش و بخشهايي از كاخ اصلي پاسارگارد نيز به زير آب خواهد رفت و آسيب جدي خواهد ديد.

پيگيري سازمان ميراث فرهنگي وقت را بي نتيجه گذاشتند و اميدي نيست رياست جديد به آن توجهي نشان دهد وقتي كه در حكم احمدي نژاد مساجد و ابنيه مذهبي تنها ميراث فرهنگي قلمداد مي شود.

حفظ اين مجموعه وظيفه ماست.

برگرفته از: http://greenpalace.blogfa.com