از همه دوستای خوبم که تو این مدت اومدن بلاگم رو خوندن و با نظراتشون کمکم کردن تشکر می کنم
من تا بعد از امتحان ها دیگه نمی تونم این بلاگ رو به روز کنم، آخه امروز استاد تو چشام نگاه کرد و گفت که این درس رو میافتی.
می خوام هم به اون و هم به خودم اثبات کنم که این درس پاس میشه اونم با نمره خوب.
زود بر میگردم.
تقصیر تو نبود خودم باری روی دوشت شدم
من نمیدونم شما که دارین این مطلب رو می خونید از طرفدارای شادمهر هستین یا مثل بعضی ها ازش متنفرین ولی من صداش رو دوست دارم و این مواردی که اخیرا در مورد شادمهر راه افتاده و اون آهنگ مسخره عرشیا در مورد شادمهر رو چیزی جز یه بچه بازی نمی دونم.
من بیوگرافی کاملی از شادمهر در اختیار نداشتم و در اینجا فقط دانسته های خودم رو نوشتم.
شادمهر بچه خیابون هاشمی تهران و دو برادر بزرگتر خودش رو در جنگ ار دست داده. او استعداد فوق العاده ای در موسیقی داشته به طوری که گیتار زدن رو از روی دست نوازندگان خارجی در شو هایی که دیده بود یاد گرفته بود و دوره کامل ویالون که به طور عادی ۱۰ سال طول میکشه رو در مدت ۲ سال طی میکنه.

اولین آلبومش با نام "بهار من" بدون کلام بوده و در اون آلبوم شادمهر نوازندگی ویالون، گیتار، و پیانو رو تجربه کرده.
آلبوم بعدیش آلبوم ماندگار "مسافر" بود که هنوز من صف های طولانی برای خرید کاستش و شوق خریداران رو یادم نرفته (اون وقتا من ۱۰-۱۲ سال بیشتر نداشتم).

شادمهر بازی در سینما رو در دو فیلم سینمایی بلند هم تجربه کرده و از روی اتفاق داستان "پر پرواز" داستان زندگی خودش شد.
شادمهر پله های ترقی رو به سرعت طی می کرد و هر روز محبوب تر می شد. ولی کلی آدم حسود وجود داشت که مدام مانع تراشی می کردند. فکر کنم اولین آلبومش که مجوز نتونست بگیره "فریبا" بود.

خلاصه آلبوم هاش یکی پس از دیگری ممنوع می شد تا اینکه یه شب چمدونش رو بر میداره میره فرودگاه مهر آباد و ... (من فیلم رفتنش رو دیدم، ای کاش Host کافی در اختیار داشتم واسه دانلود قرار می دادم) و یک زندگی جدیدی رو در کانادا شروع میکنه.
بقیه اش رو هم که میدونید. چند تا آلبوم هم در کانادا منتشر کرده که به لطف اینترنت آهنگ هاش در ایران هم به راحتی در دسترس بوده. آخرین آلبومش هم Popcorn که ظاهرا بیرون اومده (تو اینترنت که هست).
البته من خودم هم انتقاد هایی نسبت به آهنگ های جدیدش دارم. اگه دقت کرده باشین شعرهاش خیلی ضعیف شده و بیشتر روی موزیک کار کرده. ولی با این حال باز هم با آهنگاش حال می کنم.
با کوله بار خستگی تو جاده های خاطره
مسافر خسته من یه عمره که مسافره
سلام
یکی از دوستان (مهسا خانوم) خواسته بود که در مورد انریکه بنویسم، من هم نوشتم!
شاید انریکه از اون دسته از خواننده ها باشه که با دردسر کمتری به شهرت رسیده و شاید هم شهرت خودش رو مدیون پدرش باشه.
اسم کامل وی ENRIQUE MIGUEL IGLESIAS PREYSLER است و در 8 مي 1975 در مادرید اسپانیا به دنیا آمده. نام پدرش JULIO IGLESIAS خواننده مشهور اسپانیایی است (همین عکس اولیه) البته Julio یه مدت دروازه بان رئال مادرید هم بوده ولی به خاطره یه سانحه دیگه نتونسته فوتبال بازی کنه.

نام مادر فیلیپینی انریکه ISABEL PRESYLER است (و این هم یه عکس خانوادگی).

انریکه و خانواده اش در سال 1985 به ميامي آمريكا نقل مكان کردند. انـريـكـه بـه سبـب شـهرت و ثروت پدرش، ژوليو، در رفــاه كــامــل گـذران زنـدگـي كـرده اسـت. وي در سـن 15 سـالـگـي بـطور پنهاني به سرودن شعر ميپرداخت. انريكه نخـسـتـيـن آلـبـوم خـود را بـه زبـان اسپانيايي در سن 21 ســالـــگـي و در ســال 1995عـرضـه كــرد كـــه Enrique Iglesias نـام داشـت و پـس از چـندي در سال 1999 بــا اجـراي تــرانـه BAILAMOS مشهور شد.

انریکه معمولا شعرهای آهنگ ها رو خودش می سراید.

هر چند انریکه تعداد آلبوم های زیادی نداره (10 تا) اما جوایز زیادی رو تا به حال برده (تعداد آهنگ های single وی زیاده):
